روزبزرگداشت مولانا گرامي باد

مولانا

جلال الدین محمد بن شیخ بهاءالدین محمد معروف به مولوی شاعر عارف و فیلسوف بزرگ یکی از بزرگ ترین مفاخر ادبی ما به شمار می رود.

او در ششم ربیع الاول سال 604 هجری چشم به دنیا گشود. در شش سالگی پدر مولانا، شیخ فریدالدین عطار نیشابوری را ملاقات کرد و شیخ به دیدن فرزند خردسال او شادمان شد و گفت: «این فرزند را گرامی دار که زود باشد که از نفس گرم خود آتش به سوختگان عالم زند» و یک نسخه از کتاب اسرارنامه خود را به او داد. پس از مدتی که جلال الدین به دریافت کمالات و علوم عصر خود نائل آمد، به موجب وصیت والدش بر مسند افاده قدم گذاشت و لوای نشر علوم و درس فنون برافراشت؛ به طوری که نوشته اند چهارصد نفر در حوزه درس مولانا جلال الدین حاضر می شدند و از محضرش مستفید و مستفیض می گشتند؛ ولی مولانا به علت اینکه فضائل صوری و ظاهری را مطلوب طبع خود نیافت، حوزه تدریس را ترک گفت و به خدمت مشایخ و جمع کثیر علمای متفرق پرداخت و عاقبت شیخ اجل شمس تبریزی را در 38 سالگی یافت و آن چنان مستغرق بحر فضیلت این پیر روشن دل گردید که یک پارچه شور و هیجان شد.

... و سرانجام این کوره گدازان شور و عشق و این زبان گویای اسرار فیه ما فیه و این گردنده تیزبال آسمان های خیال و این پیر روشن ضمیر و ستاره فروزان عالم اثیر در سنه 672 هجری قمری چشم از جهان فرو بست.[7]

آثار مولانا

بدیع الزمان فروزانفر در معرفی آثار مولانا می گوید:

آثار کتبی مولانا را به دو قسمت (منظوم و منثور) تقسیم توان کرد

معرفی مجموعه کتاب های «مدرسه‌ی پرماجرا»

مجموعه 32 جلدی «مدرسه‌ی پر ماجرا» نوشته «دن گاتمن» به زبانی ساده و شیرین نوشته شده است. این مجموعه منتخب شورای کتاب کودک با رتبه چهار ستاره شده است. 

دن گاتمن در این مجموعه به زبانی ساده و طنز آمیز، ماجراهایی که در مدرسه اتفاق افتاده را، بیان می‌کند. 

همه کتاب‌های این مجموعه از زبان «اِی.جـِی،AJ» روایت می‌شوند که یکی از بچه‌های بازیگوش مدرسه‌ «الّامنتری» است. گرچه اِی.جِی همه کتاب‌های مجموعه را با جمله «اسم من اِی.جِی است و از مدرسه متنفرم» شروع می‌کند؛ اما شادترین لحظات خود را در مدرسه می‌گذراند؛مدرسه‌ای که مدیرش «آقای کلاتز»، برای شادی دانش‌آموزان حاضر است، لباس بابانوئل بپوشد، اسکیت‌سواری کند و حتی از سقف آویزان شود! مستخدمش یعنی «خانم لازار» هم از دیوار راست بالا می‌رود و معلم هنرش با دستمال‌های کهنه برای خودش لباس می‌دوزد.

یک روز بچه های کلاس یک فکر تازه به ذهن‌شان می‌رسد: اجاره مدرسه برای یک شب و تبدیل کردن آن به یک مرکز بازی‌های کامپیوتری. اما پول اجاره مدرسه را از کجا تامین کنند؟

داستان واقعگرای «بهترین فکر دنیا» که جلد نخست این مجموعه است، با موضوع آموزش به وسیله بازی و درونمایه تربیتی، از داستان‌هایی است که به کتاب و کتابخوانی توجه ویژه‌ای دارد. مدیر مدرسه با یک روش خلاقانه اجاره یک شب مدرسه را خواندن یک میلیون صفحه کتاب توسط دانش‌آموزان تعیین می‌کند. داستان علاوه بر پرداختن به موضوع‌های مورد علاقه بچه ها مثل فوتبال، بازی‌های کامپیوتری و سر به سر گذاشتن معلم‌ها، رفتن به کتابخانه و آموختن از راه بازی را تشویق می‌کند. 

زبان داستان شادی آفرین و طنز است و با شوخی‌های کلامی بسیاری همراه است.  همچنین به سبب بیان شیوه‌های تدریس خلاق، خواندن آن برای مربیان تربیتی و آموزشی بسیار جذاب و مفید است.

 

معرفی کتاب «پرسیدن مهم تر از پاسخ دادن است»

سقراط فیلسوفی تمام‌عیار بود. او همین‌قدر می‌دانست که چیزی نمی‌داند. اما این هنر را هم داشت که به دیگران نشان دهد که آنان هم با همۀ باریک‌بینی و فضل و ادعایشان، چیزی نمی‌دانند.
سقراط با تکیه به فلسفه، همه‌چیز را زیر سؤال می‌برد؛ حتی خود آن فرض‌هایی را که پیش‌تر همه‌چیز را بر مبنای آن‌ها زیر سؤال برده بود! او مثل هر فیلسوف واقعی، با تکیه بر فلسفه به ما نشان می‌دهد که چگونه خودمان زیر پای خودمان را خالی کنیم و از پاسخ‌ها که حائل میان ما و امر رازآمیزند، گذر کنیم.
کتاب «پرسیدن مهم‌تر از پاسخ‌دادن است»، شما را به دنیای فلسفه دعوت می‌کند؛ البته به‌شیوۀ سقراط. با این شیوه شما از پاسخ‌هایتان به مسئله‌ها دست می‌کشید تا اینکه سرانجام بتوانید حکمتی را تجربه کنید که محصول ندانستن است.
بسیاری با این برداشتِ نادرست به فلسفه روی می‌آورند که فلسفه چیزی جز مجموعۀ دانش نیست. آنان بیش از اینکه خودشان مستقلاً بیندیشند، می‌خواهند اطلاعات جمع‌آوری کنند. اما در این کتاب عملاً نشان داده شده است که فلسفه مجموعه‌ای از اطلاعات نیست؛ بلکه پرسش‌گری و خردورزی است. فلسفه، ما را از اسارت پاسخ‌های حاضر و آماده رها کرده و برای خلق مفاهیم نو آماده‌مان می‌کند.